راهنمای مصرف داروی لیتیوم

 لیتیوم  :

 لیتیوم که یونی یک ظرفیتی است برای درمان مانیا (شیدائی) و پیشگیری از بروز حمله ها و اختلال دو قطبی تجویز می شود .

پس از 5 الی 7  روز مصرف منظم غلظت آن به تعادل میرسد .

 موارد مصرف :

لیتوم تقریبا در 80% بیماران دچار اختلال دو قطبی سبب کنترل مانیا حاد (شیدائی) و پیشگیری از عود آن می شود . اثرات ضد مانیک آن 1-3 هفته ظاهر میشود .

تقویت در مان لیتوم با والپروات سدیم و کارباماز پین معمولا به خوبی تحمل میشود. لیتوم در پیشگیری از مانیا موثر تر از افسردگی است

عوارض دارو :

 تهوع، اسفراغ، اسهال، آکنه، ریزش مو، کم کاری تیروئید و لرزش وضعیتی اندام ها از عوارض این دارو هستند .

مسمومیت با لیتیوم:

برای جلوگیری از ایجاد مسمومیت با لیتیوم باید پایش های منظم و دوره ای انجام شود( هر 6-2 ماه) مسمومیت های شدید (سطح لیتیومی بالاتر از 2.5meg/lit ) میتواند حتی مرگ را به دنبال داشته باشد .

برخی نشانه های مسمومیت عبارتند از : درد شکمی ،لرزش شدید اندام ها ،بی تعادلی ،  ضعف عضلانی ، تاری دید و تشنج

در چنین شرایطی بیمار باید با پزشک معالج تماس بگیرد و یا خود را به بخش فوریت بیمارستان برساند.

غلظت موثر در درمان :

غلظت سرمی موثر در حمله مانیا 1-1.5 meg/lit  و در درمان نگه دارنده 0/4-0/8  است .